เม้นๆๆ

เม้น จ่ะ

sayhi สบายดีเปล่า

ทักทายนะ สบายดีป่าว

^^ ฮ่าๆๆๆ เค้าไปกีฬากันน่ะ

เสียดายพี่ไม่มีรถไป

ยืมหน่อยดิ อยากไปอ่ะ จะไปดูคู่แข่ง

ถ้าไม่ชอบแถวบ้าน

ก้อไปแถว ๆ ต่างจังหวัดดิ

พี่ภูมิใจเสนออีกที่

โอ๊ะ~! 3ที่ดีกว่า ได้แก่

ยะลา นราธวาส และปัตตานี

น่าตื่นเต้นดีออก ฮิ้ว ฮิ้ว จิงมะ แพรว่า ^^;;

^^ ขอแนะนำ องค์การบริหารส่วนตำบลโคกสนวน

สนุกสุดเหวี่ยงสุด ๆ แล้วน้อง

สบายแบบนี้หาได้ที่ไหน

ไม่ต้องลำบากไปพักหอ

ใกล้บ้าน ประหยัดค่าใช้จ่าย

เล่นคอมทั้งวันอีก(บางวันเท่านั้นแหละ)=_=

ไงไงก้อคิดดูเอาล่ะกัน

พี่เป็นกำลังใจให้

จะเที่ยงแล้ว ไปกินข้าวไป๊

ทอปกลางเค้าไง !
หรือมั่ยก้อออนเอมสิ เด๋วเอาหั้ยดู

จร่ะ ๆ
คิดถึงจร่ะ

เค้านั่งเล่นยุ่ !

OoO!!!
ตัวหนังสือเธอสีแสบมาก
แบบว่าแสบตาได้อีก ตาบอดได้ด้วยนะเนี่ย
ถ้าพี่เป็นกระดาษจะบอกแพรว่านะ
"โปรดใช้สีถนอมสายตา"
โอ้ว์ มาย ก็อด แสบตาจิงๆๆๆ
มาเม้นน่ะ ไม่มีไรทำ
จิงๆ นะ ไม่เชื่อเหรอ หน้าตาพี่ดูโกหกงั้นเหรอ
อย่าทำหน้าอย่างงั้นสิ ท้องผูกรึไง
เอะ!!! ใครนั่งข้างหลังอ่ะ
นั่นน่ะ ข้างหลังแพรอ่ะ
ผมยาวๆ หน้าซีดๆ ปากก้อซีด
โอ้ว์ น่ากลัว หันไปดูสิ
555+ หลอกหมาน้อยได้ตัวหนึ่ง(มั้ง)
กินข้าวเยอะๆ นะรู้สึกว่าผอมลง
ซะเมื่อไหร่ 555+ กำลังจะดีใจสีเนี่ยะ
มุกพี่เองน้อง รับหน่อย รับหน่อย เหอๆๆๆ

คิดถึงแพร ร.
รั๊กแพร
555.

[ของตกแต่งโดนๆคลิกเลย]

ทักทาย

ทักทายครั๊ฟ!

^^^

ร่อยม่ายร่อย ม่ายรุหรอ
ก้อปายกิงบ่อยเหมือกานม่ายใช่งัย
อ่ะแน่....ทามเปงม่ายเคย "OoO"
ดูอย่างวันนั้นซิ อิอิ
เค้ายังเหง...ติดปากแพรอยู่เลย YoY"
หม่ำ ๆ ห้ายร่อยคงเดียวแล้วกาน
ม่ายต้องกลัวมีคงมาแย่งหรอกน๊า
เค้ารุน๊าว่ามานเปงของโปรดของแพร ^_______^

อึ้บ อึ้บ !!

ห้ามส่งคนช้ำนะจ๊ะอ่านแล้ว อย่าหยุด กรุณาอ่านต่อ เพราะคุนได้โดนคำสาปนี้ไปแล้ว…. อ่านต่อเลย
เป็นเรื่องจริงที่เกิดขึ้นกับเด็กคนนึงในจ. พิษณุโลก เด็กคนนี้ชื่อนิ้งเป็นเด็กนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ สาม วันนั้นเป็นวันสอบซ่อม นิ้งได้มาที่ รร เพื่อที่จะสอบซ่อม ระหว่างที่รอเพื่อน ๆ อยู่นั้น นิ้ง ก้อเหลือบไปเห็นสิ่ง ๆ หนี่ง เขาเดินเข้ไปใกล้ ๆ กับสิ่ง ๆ นั้น มันคือกล่องใส่กระดาษกล่องหนึ่ง นิ้งนั้นไม่รู้ว่าในนั้นมีอะไร แต่เขาก้อได้เก็บกล่องนั้นไป หลังจากที่เขาสอบซ่อมเสร็จแล้ว นิ้งและเพื่อน ๆ ก้อกลับบ้านทันที พวกเขาอยากรู้ว่าในกล่องนั้นมีอะไรซ่อนอยู่ ตกกลางคืนนิ้งและเพื่อน ๆ ก้อไปสนาม เดะเล่นและเปิดกล่อง ๆ นั้น ข้างในกล่องมีกระดาษสีดำเขียนอยู่หนึ่งแผ่น ในกระดาษแผ่นนั้นเขียนไว้ว่า * สวัสดี เราชื่อ”เปลวเทียน”เป็นเด็กนักเรียนคนนึง เราถูกฆาตกรโรคจิด ข่มขืนและค่าหมกอยู่ในป่าแห่งหนี่ง ที่นั่นหนาวเหน็บไม่มีแม้แต่เสียงหายใจของมนุษย์ เราพยายามร้องให้คนมาช่วยแต่ก้อไม่มีคายมา ตอนนี้เราเหงาเหลือเกิน จะมีใครมาอยู่เป็นเพื่อนเราบ้างไหม ถ้าเทอไม่อยากให้เราลากเทอมาอยู่เป็นเพื่อนกันเรา จากนี้ไปเป็นเวลา 7 ชั่วโมง ขอให้เทอก็อปข้อความข้างบนนี้ ส่งต่อให้สื่ออะไรก้อได้ เป็นจำนวน 10 coppy แต่ถ้าเธอไม่ทำตาม อีก 7 ชั่วโมงนี้ฉันจะไปตามเทอมอยู่เป็นเพื่อน * หลังจากที่นิ้งได้อ่านนั้น เอก้อไม่เชื่อ และคิดว่ามีคนมาแกล้งเป็นเพียงแค่เรื่องไร้สาระ และไม่ยอมทำตาม 7 ชั่วโมงให้หลัง นิ้งและเพื่อน ๆ ก้อตาย โดยที่ไม่มีสาเหตุ ***********************************- เรื่องนี้เป็นเรื่องจริง จนถึงขณะนี้ หมอและตำรวจยังไม่สามารถรู้ได้ว่า เด็กเหล่านั้นตายได้เช่นไร __________ ตอนนี้พวกเทอได้อ่านกระทู้นี้ ก้อคงได้รับผลกระทบเหมือนกันหมด นั่นคือ เทอจะต้อง copy ข้อความนี้เป็นจำนวน 10 copy แต่ถ้าเทอไม่ทำตามที่เด็กคนนั้นขอ เทอจะต้องไปอยู่เป็นเพื่อกับเด็กคนนั้น อีก 7 ชั่วโมงให้หลัง ขอให้พวกเทอทุกคนโชคดี
(ปล ห้ามส่งมายังคนเดิมที่ส่งมาอีก ไม่งั้นจะรับโทษฐานคืน ตาย!!!!!

ขอโทดน๊า...ที่ส่งข้อความแบบน้มาอ่ะ..แบบเค้าส่งมาให้อีกที..แบบกัวอ่ะ

ส่งอย่างเดียว

ดูแลตัวเองนะคับ

[ของตกแต่งโดนๆคลิกเลย]

วักดีครับ

คุงหญิง

มามเม้นให้กูด่าก่อเลยนะจี

เป็นไงสบายดีไมครับ

หม่ำๆๆอะไรยังครับ

ทำอะไรอ่ะ

คิดถึงเอป่าว

ไปแล้วนะบาย

ฝันหวานน้ำลายยืดนะจ๊ะ

สุสวย